Privacy op Hoogsensitieve Held

Hoi allemaal! Wie mijn blog al heel lang volgt weet dat ik vrij persoonlijk schrijf. Ik denk maar aan zaken zoals het feit dat ik bijna een burn-out heb gehad, dat ik mijn opa verloor. Ik schrijf best persoonlijk en als kers op de taart staat er elke maandag een weekoverzichtje klaar. Dan krijgen mensen wel een hele grote inkijk in mijn leven. Ik vind dat niet zo erg, want voor een artikel op mijn blog komt dan lees ik het na. En ik bepaal welk deel van mijn leven al dan niet op mijn kleine stukje internet verschijnt. Maar ik denk wel na over mijn privacy, ook al lijkt dat soms van niet. Daar wilde ik graag iets over schrijven vandaag.

luke-chesser-a2NRu2Wxa2o-unsplash.jpg
Photo by Luke Chesser on Unsplash

Hoogsensitieve Held is een persoonlijke blog. Ik schrijf er over mijn eigen ervaringen, dingen die ik meemaak en die ik ervaar. Niet om te horen dat ik zielig ben en omdat je spontaan medelijden zou krijgen met me. Nee. Natuurlijk vind ik al die meelevende reacties heel erg lief en op een bad day maken ze serieus mijn dag beter. Die kleine lichtpuntjes. Soms heb ik echt een dag die niet soepel verloopt of waar ik me helemaal niet goed in mijn vel voel. En als ik dan een lieve reactie heb gekregen, echt die glimlach en de warmte die ik dan voel is met geen letter op mijn blog te beschrijven. Ik waardeer elke lieve en meelevende reactie van jullie allemaal. Ik ben gewoon soms wat laat met antwoorden, maar ik wil daar in 2020 een gewoonte van maken. Van eerder reageren bedoel ik dan he. Daarnaast wil ik mensen inspireren. Want er zijn nog mensen die doormaken wat ik doormaak, misschien niet op dezelfde manier. Maar ik wil mensen inspireren, ze helpen. Mensen dat lichtpuntje bezorgen in die donkere periode. Mensen hun zelfvertrouwen in de juiste richting duwen. Ik weet zelf hoe krachtig bloggen kan zijn en hoe ver de boodschap kan reiken, ik heb het zelf al meegemaakt. Ik beschouwde mijn blog nooit als heel goed en op zich ken ik nog steeds zoveel blogs die ik beter vind. Maar ik ben wel gelukkig met mijn digitale kindje.

Toch denk ik wel regelmatig na over mijn privacy. Ik ben bewust bezig met wat ik schrijf en waar ik me niet goed bij voel, zal ik ook niet online zetten. Voor mijn eigen goed, maar ook voor anderen. Ik werk fulltime en dat weten jullie door mijn weekoverzichtjes. Er zijn dingen die ook nooit aan bod gaan komen op mijn blog, juist doordat ik ook waarde hecht aan privacy van mezelf en van anderen. Dingen zoals werk zal ik nooit echt expliciet bespreken op mijn blog. Jullie weten dat ik in Brugge werk en dat ik supermarkmedewerker ben. Maar Brugge is groot en Brugge heeft veel supermarkten. Zo is er iets duidelijk, maar nog steeds niet alles. Dat is voor mijn eigen privacy en veiligheid. Als de verkeerde persoon die informatie te weten komt ben ik in gevaar. En over mijn collega’s of klanten of baas zal ik ook nooit iets schrijven. Ik respecteer graag anderen hun privacy. Hier en daar gebeurt het wel eens dat ik iets vertel, maar nooit echt wereldschokkende dingen. Want ik denk altijd maar zo; ik ben blogger en ik vind het oke dat ik over mezelf schrijf. Maar daarvoor hoeven anderen dat niet oke te vinden en er in mee te gaan. Dus nee, ik zal nooit echt over werk schrijven. Ik blog heel persoonlijk en ik ga soms heel diep op dingen in. Maar dat doe ik wel met mijn verstand. Gelukkig maar. Ik zou mijn blog ook niet meer kunnen missen, hij is een toevoeging aan mijn leven en zeker sinds ik meer tevreden ben over wat ik publiceer heb ik er nog zoveel meer plezier in gekregen. Maar dit wilde ik gewoon eventjes kwijt. Ook gewoon voor als er een keer iemand op mijn blog stuit en zich zorgen zou maken (ik denk voornamelijk aan de mensen op mijn werk, aan klanten, collega’s…) Ik zal die privacy nooit beschamen.

Hoe blog jij bewust? 

Lieve zomer, ik mis je

Hoi allemaal! We zijn begin januari, midden in de winter. Hoewel je eigenlijk niet echt kan klagen van kou, sneeuwbuien en veel wind, wil ik toch dat hij voorbij is. Ik ben nooit een wintermens geweest. Ik word alleen zo blij als een kind als de wereld onder een laagje sneeuw ligt. Omdat ik het zo mooi vind, maar ook omdat ik er stiekem heel graag in speel. Maar voor de rest heb ik weinig met de winter. Dus ik zal zo blij zijn als de koude dagen wegtrekken en het lentezonnetje weer aanbreekt.

maria-shanina-HYDL8uARCN8-unsplash.jpg
Photo by Maria Shanina on Unsplash

Ik ben geboren in de zomer, dus ik ben een zomerkindje. Dat is merkbaar. In de zomer ben ik vaak energieker, heb ik meer zin in het leven en geniet ik van veel meer. Wil dat zeggen dat in de winter al die dingen voorbij zijn? Nee, absoluut niet. Maar ik heb wel ieder jaar last van een winterdip. Dan ben ik moe, soms wel eens somber en heb ik op ochtenden dat het nog donker is ook minder zin om op te staan. Pas op, dat heb ik in de zomer ook wel eens. Maar veel minder omdat het al licht is buiten. Die donkerte ’s morgens om 8u is zo ongezellig. Ik haat het.

Op zich heb ik geen last van de kou. Natuurlijk als het vriest en mijn bus is op komst ben ik blij dat ik in de warmte zit. Of ja, voor zover dat kan met een voertuig dat om de vijf minuten zijn deuren moet opengooien om de mensen erin en eruit te laten. Maar het is niet zo dat het een heel ding wordt dat ik niet naar buiten wil. Ik kleed me warm aan en gaan. En dan nog. Ik ben zo ook de persoon die in een jeansbroek met scheuren nog perfect naar buiten kan gaan. Als het gesneeuwd heeft niet natuurlijk. Maar als het heel lichtjes vriest of het net boven de 0 graden is, geen probleem. Met die kou heb ik geen probleem. Het zijn de bijkomende zaken. Het zonnetje dat weinig schijnt, de donkere ochtenden, die winterdip. Ik probeer er elk jaar het beste van te maken, zoals ik altijd doe in lastige periodes. En op zich lukt dat dit jaar vrij goed. Maar ik zal nooit een fan worden. Hoeveel warme tassen chocolademelk of bakken oliebollen of churros je me ook geeft. Geef mij maar Magnums en softijs in de zomer. Veel beter! Op het strand uiteraard 😉

Ben jij meer een zomermens of een wintermens? Of een lentemens of herfstmens kan ook natuurlijk 

Afgelopen week | 35

Hoi allemaal! Maandagochtend dus de week start weer met een overzichtje. Ik heb alleen echt enorm weinig foto’s gemaakt. Dat klinkt als iets heel negatiefs, maar dat is het niet. Integendeel, ik heb een zalige week achter de rug. Af en toe een moeilijk momentje, maar het ging heel goed! Ik heb heel wat toffe shifts gehad en zelfs zo die ochtendstemmingkjes die ik soms heb verdwijnen vaak als sneeuw voor de zon. Dus give me more van weken zoals deze! Ik hoop alleen met iets meer foto’s dan 🙂 Let’s go! Het was daarnaast ook wel een hele rustige week, eentje waar ik weinig in heb gedaan. Maar na al die feestdrukte was dat wel fijn, ook al heb ik zelf niet echt gevierd. 

Processed with VSCO with hb1 preset

Maandag 6 januari 2020 | Ik merk dat ik het er lastig mee heb dat het nog donker is als ik moet opstaan. Ook op dagen dat ik de late shift heb en dus gewoon rond 8u kan opstaan. Ik ben nooit een wintermens geweest en kijk uit naar de lente. Maar ik vrees dat ik nog een paar maanden geduld mag hebben daarmee. Ik merkte toen ik me klaarmaakte en iets at voor ik ging werken dat ik me al een stuk beter voelde. Meer nog, ik had de slappe lach en ik voelde hem tot op mijn botten. Wil ik daarmee zeggen dat al die lachbuien van voordien fake waren? Nee, zeker niet. Maar ik voelde altijd het laagje verdriet dat erop zat. Een beetje zoals een lichte sluier mist op een zonnige dag. Je ziet het niet of voelt het bijna niet, maar het is er wel. Dat wil ook zeker niet zeggen dat ik ineens mijn opa niet meer mis of dat ik niet meer aan hem denk. Maar ik probeer door te gaan. Voor hem, voor mezelf. En nu ik merk dat mijn gemoed verbetert, maak ik daar heel graag gebruik van. Ik ben niet iemand die graag verdrietig is, ik pak mijn leven graag met twee handen vast en het liefst van al heb ik mijn positieve houding. In mijn shift heb ik ook best veel gelachen en ik kon op de kop nog een trein eerder te pakken krijgen naar huis. Dat scheelt twintig minuten eerder thuis. Twintig minuten zijn veel, en zeker als je net als ik de volgende dag om 5u moet opstaan voor die vroege shift.

Dinsdag 7 januari 2020 | Vroege shift! Ik was er een beetje bang voor geworden omdat ik de afgelopen tijd niet echt positieve shifts had. Dat kwam gewoon doordat ik verdriet had en daarnaast nog eens moest vroeg opstaan. Iets wat ik kon voorspellen door in een andere stad te werken. Maar ik kon niet voorspellen wat er ging gebeuren tijdens die tijd. Desondanks ben ik nog steeds dankbaar voor het feit dat ik in Brugge werk. En met mijn werkplek natuurlijk, ik ben er heel graag. Ik kocht van een collega haar vader stiftjes over waardoor ik weer 50 stiften rijker ben. In de namiddag ging ik ermee aan de slag. Ze lijken heel erg op mijn eigen stiften, ze zijn gewoon van een andere soort. Ik was eerst heel negatief over mijn tekening, waarom weet ik niet. Maar ondertussen ben ik er wel heel blij mee. Het is vandaag ook al weer twee maanden geleden dat opa stierf. En dat maakt me natuurlijk verdrietig. Maar het geeft me ook kracht om door te gaan. Opa zou niet anders gewild hebben. Hij wil dat ik gelukkig ben en dat hij trots kan zijn. En dat is mijn kracht op moeilijke dagen.

img_0775

Woensdag 8 januari 2020 | Twee memorabele dagen na elkaar. Het was namelijk mijn oma haar verjaardag, en zij overleed in 2020. Mijn gemoed was nog wel goed, maar ik merkte wel dat ik het moeilijk had. En ik vertelde mezelf dat dat oke is. Maar het was niet alleen dat dat speelde. Donderdag had ik een afspraak bij mijn psycholoog en op een of andere manier had ik daar heel veel stress voor. Ik weet nog altijd niet waarom. Woensdag was een klein beetje chaotisch, maar het is goed gekomen. Voor de rest ontdekte ik ook dat ik na 1500 liedjes in mijn afspeellijst op Spotify nog steeds muziek te kort heb. Dus die blijft ook maar groeien. Al goed dat ik een telefoon met genoeg geheugen heb, want die staan allemaal gedownload.  Al bij al was woensdag een goeie dag, ik herinner me niet zo goed meer wat er allemaal gebeurd is. Normaal hou ik een beetje de dingen bij in de notities van mijn telefoon maar ook dat was niet veel deze week. Ik heb weinig aan mijn telefoon gezeten en ik vind dat wel fijn. Dat is ook de reden dat ik zo weinig foto’s heb. Een positieve reden welteverstaan

Processed with VSCO with hb1 preset

Donderdag 9 januari 2020 | Vrije dag! In de ochtend chillde ik vooral thuis in de zetel. Maar in de namiddag zat ik alsnog op de trein richting Brugge. Want mijn psycholoog zit ook in Brugge. Ik heb iets gegeten op de trein en ik had heel veel stress. Ik vraag me nu nog altijd af waarom want het was echt een supergoed gesprek. Ik ben heel blij naar buiten gegaan want ik ben gegroeid. Ik heb inzichten gedaan de afgelopen tijd die ik nooit eerder heb gedaan. En ik zit zoveel beter in mijn vel. Dus het zal wel weer een dingetje in mijn hoofd geweest zijn. Daarna ging ik nog eventjes langs bij mijn collega’s en ’s avonds deed ik vrij weinig.

Vrijdag 10 januari 2020 | Toen ik opstond kwam ik tot de ontdekking dat het sluitinkje van mijn ketting kapot was. Nu ben ik geen dramaqueen, maar dat deed me wel iets. Het was namelijk de ketting die ik van oma en opa heb gekregen voor Kerstmis een vijftal jaar geleden. Dus ik was in paniek. Als er een tijd ik niet zonder ketting om wil ‘leven’ is het wel nu. Gelukkig had mama nog een ketting over en kon het hangertje losgeknipt worden. Dus het is weer veilig nu. De verdere dag verliep heel goed. En tijdens mijn shift heb ik heel veel gelachen. Met klanten, maar ook met mezelf want ik heb echt een paar onhandige stunts gedaan. Om te beginnen was ik thuis risotto aan het opwarmen en heb ik de pan laten vallen waardoor mijn eten ook op de grond lag. Tjah, dat werd weer een broodje dus want er was niks anders meer in huis. ’s Avonds kon ik weer een trein vroeger te pakken krijgen en ik ging iets vroeger slapen om wat slaap in te halen. Dat werkt zo niet, maar het is het idee dat telt. Ik voel me wel uitgeslapener ondertussen.

Zaterdag 11 januari 2020 | Weekend! Ik heb een rustige zaterdag gehad. Wel met genoeg beweging. In de ochtend was het voornamelijk chillen en lezen, in de namiddag hadden we afgesproken met een paar mensen waar we bevriend mee zijn. De meeste van heb hebben een hond die graag op het strand loopt. Ondanks de kou hebben we toch zeker een wandeling van anderhalf uur gemaakt. Het was fijn en rustgevend. Maar ik was toch blij toen ik weer warm en knus thuis was. Het is nu eenmaal winter haha!

Zondag 12 januari 2020 | Het einde van de week brak aan. Voor mij was dat een werkdag. Onderweg naar mijn werk op de trein was er een hele mooie lucht, maar de lichten van de trein hebben het een beetje verpest. Het mooie was vandaag wel dat ik normaal heel moe opsta door die donkere ochtenden en dat had ik dus vandaag niet. Goed ook, want ik kon alle energie gebruiken. Ik was ook vergeten hoe druk een zondag altijd is. Maar I did it! Drukke dagen zoals deze zijn voor mij niet vanzelfsprekend en ik ben blij dat het gelukt is. ’s Avonds kon ik een trein nemen waarvan ik niet eens wist dat hij reed. Het punt was dat hij op spoor 7 kwam, terwijl mijn trein altijd op spoor 8 rijdt. Ik was moe en gehaast omdat ik niet zoveel tijd meer had om hem te halen. In mijn haast en op automatische piloot ben ik op de trein van spoor gestapt. Toen het eigenlijke moment van vertrekken daar was zag ik uit mijn ooghoeken dat er een andere trein vertrok. Toen wist ik dat ik verkeerd zat en ben ik snel uitgestapt. Ik was gelukkig nog op tijd want die omleiding zou me minstens twee uur kosten om weer thuis te raken. En dat was energie die ik niet meer had. Had daardoor dus wel mijn trein gemist. Maar ik ben er niet kwaad om. Liever twintig minuten later thuis dan twee uur later. Het kon erger, ik kon ook veel te laat doorhebben dat ik verkeerd zat.

Ik had dus een hele goeie week! Laat er maar nog zulke komen denk ik zo! Ik ben wel doodmoe, maar dat is normaal. Ik ben vooral trots op mezelf dat ik na al die tijd ben blijven vechten voor beter. Ik schrijf ook graag dit soort vrolijke overzichtjes en ik hoop er volgende week weer zo eentje te presenteren. Alleen dan met iets meer beeldmateriaal. Overzichtjes hoeven niet perse foto’s te hebben, maar ik heb wel graag genoeg beeld erbij. Dus ik ga er komende week extra op letten. 

Heb jij al eens zo’n onhandige ‘stunt’ gehad met het openbaar vervoer? Dan bedoel ik dingen zoals verkeerde bus nemen, verkeerde trein etc… 

 

Wat houdt HSP zijn in? Mijn ervaringen en uitleg

Hoi allemaal! Ik wil in de toekomst iets meer over hoogsensitief zijn schrijven, oftewel HSP* zijn. Vroeger heb ik al eens uitgelegd wat het inhoudt, maar dat artikel is al wat ouder en ik wilde het graag wat nieuw leven inblazen. Dus vandaar, een nieuwe uitleg en een nieuw artikel. Ik schrijf dit uit eigen ervaringen, dus ik heb geen weken wetenschappelijk onderzoek gedaan. Moge dat duidelijk zijn, maar ik denk dat je dat wel doorhad. Let’s go!

Bron: Pinterest

Het draait allemaal om prikkels binnenkrijgen, en die krijgen we allemaal. Prikkels zijn signalen die je krijgt van je zintuigen. Alles wat je hoort, voelt, ziet, proeft en ruikt. We hebben allemaal geleerd in de basisschool wat de zintuigen zijn en welke dingen ze voortbrengen. We krijgen ze allemaal binnen. Maar goed ook. Stel je voor dat je keuken in brand staat en je het niet eens ruikt. Prikkels kunnen ook van binnenuit komen. Mensen denken altijd dat prikkels van buiten komen (en ik dacht het eerst ook). Maar je gedachten en gevoelens zijn ook prikkels. Ze komen dan alleen van binnen en niet van buiten. Klinkt vrij logisch.

Iemand die hoogsensitief is krijgt die prikkels veel harder en dieper binnen. En ook is hij of zij daar veel gevoeliger voor. Ook waar het bij sommigen stopt aan ontvangen, krijgt een HSP nog veel meer binnen. Soms kan een geringe lichaamsbeweging al een alarm doen afgaan en daarmee weten we dat er iets scheelt. Sfeerveranderingen, wat anderen voelen of doormaken. Het zijn dingen die mee binnenkomen. Dat is ook een stuk heel veel empathie en ik weet ook wel dat er nog mensen zijn die dat kunnen. Maar langt niet iedereen. Het lijkt heel mooi om de wereld zo intens en diep te ervaren, want je staat er altijd middenin. Ik zal niet zeggen dat ik het niet mooi vind. Maar geloof me, dat kan ook enorm vermoeiend zijn. En ik ben niet de enige die dat zegt. Iemand die niet hoogsensitief is kan ook wel gek worden van die prikkels en dan heb je te veel aan je hoofd en wil je rust. Voor ons werkt dat net hetzelfde. Het enige verschil is dat het veel sneller gebeurt. Dat heet dan overprikkeld zijn. Dan kruip ik het allerliefst weg met een boek of ga ik een uurtje tekenen. Maar iedere persoon heeft zo zijn eigen manieren om te ‘ontprikkelen’. Soms raken we ook van de gekste dingen overprikkeld, dingen die je je niet kan voorstellen. Ik weet nog dat een tijd terug de lamp in de slaapkamer vervangen werd, dat is ook de kamer waar ik het meest ben in huis. En ik kreeg er hoofdpijn van, ik werd er irritant van. En toen die lamp vervangen was door een andere was het probleem opgelost.

Ik weet dat het heel vermoeiend kan zijn om niet te weten dat je hoogsensitief bent, want je hebt geen idee waarom jij uitgerekend zo overgevoelig reageert op zaken waar anderen geen problemen mee lijken te hebben. Ik heb mezelf zo vaak gek of gestoord verklaard. Tot ik wist wat het werkelijk was. Ineens was het ontbrekende stukje daar en mijn puzzel was compleet. Ik heb er in de jaren mee geleerd om te gaan en wat ik beter wel en niet kan doen. Maar geloof me, ook ik loop wel nog eens tegen de lamp en er zijn momenten dat ik het vervloek. Maar he, dat is het leven toch? Natuurlijk draait het om veel meer dan die prikkels alleen, hoewel je de dag van vandaag ook hoogsensitief bent als je je heel sterk herkent in een of twee eigenschappen. Ik ken mensen bij wie dat het geval is.

Had jij ooit al eens gehoord van HSP?

* HSP is de afkorting van hoogsensitief persoon. Oorspronkelijk komt het van de Engelse benaming; High Sensitive Person

Ik kocht een iPhone 11

Hoi allemaal! Ik ben net drie maandjes in Digital Detox, dit is enorm tegenstrijdig. Dat weet ik. Maar toch wilde ik er iets over vertellen op mijn blog. Niet om op te scheppen, maar gewoon omdat ik ’t een leuke toevoeging vind. Technologie is namelijk ook iets waar ik graag mee bezig ben. Nogmaals, ik ga dit niet  vertellen omdat ik wil opscheppen of me plots beter voel want daar ben ik totaal niet mee bezig. Ik vond het gewoon leuk om te vertellen. Let’s go!

linda-xu-iMf7bvcIIog-unsplash.jpg
Photo by Linda Xu on Unsplash

Voorheen had ik een Huaweii P9 Lite. Een prima toestel, zeker niks mis mee en we hebben twee jaar veel plezier gehad met elkaar. Maar de batterij is al een keer vervangen en toont nu alweer mankementen. Hij laadt lastiger op of laadt gewoon niet op en loopt pijlsnel leeg. En deze keer lette ik echt wel op met wat ik deed qua opladen of gebruiken, niet zoals voordien. Daarnaast ook had mijn vorige toestel maar 16GB. Voor iemand die zijn telefoon enkel gebruikt voor bellen en sms’en is dat prima. Maar ik gebruik mijn telefoon voor gewoon heel veel. Om te beginnen schiet ik dagelijks bijna vijf/zes foto’s die ik dan ook nog eens bewerk. Allemaal op mijn telefoon. En dat doe ik natuurlijk omdat ik op maandag een mooi overzichtje zou kunnen plaatsen voor jullie. Muziek luister ik inmiddels op mijn iPad, dus daar lag het probleem niet. En zelfs als ik alles verwijderde wat ik niet nodig had, kwam ik nog ruimte tekort. Nu inmiddels niet meer, gezien al mijn social media niet op mijn telefoon staan voor een jaar. Maar ik weet na dat jaar dat dat weer een probleem wordt. Hij liep ook wel eens vast of wilde sommige dingen niet doen. Van de week liet ik ‘m ook een keer vallen en er zat een kras in. Daar moet ik wel een notitie bijmaken; ik had een beschermglas en de kras was niet zo diep. Ik vermoed dus dat die kras alleen in de screenprotector zat. En niet in het echte scherm van mijn telefoon zelf. Maar ik wilde dus een nieuwe telefoon.

Ik riep al een tijdje dat ik terug over wilde stappen naar Apple. Oke, het heeft zeker zijn nadelen met de updates en Apple is een stuk gevoeliger voor breken en vallen. Maar toch wilde ik terug. Voor ik blogger was (of zelfs nog een klein stukje in het begin van mijn blog) had ik een iPhone 5C. En daar heb ik echt altijd veel plezier aan gehad. Hij is helaas wel kapot gegaan toen hij van mijn stapelbed viel. Maar ik had er geen beschermglas op gelegd en dat doe ik nu dus wel. Ik merk ook dat ik het besturingssysteem van Apple een stuk fijner vind werken dan dat van Android. Dat zijn keuzes die je maakt. Besides, ik moet mijn aankoop niet verantwoorden. Ik heb zelf gewerkt voor de centjes. Maar ik heb er wel goed over nagedacht.

Waarom ik ineens voor de iPhone 11 koos? Ik had geen zin in het gedoe met updates. Ik twijfelde eerst tussen de iPhone XR en de 11. Maar mijn nichtje had al een 11 en toen ik ook op Romy haar blog las hoe graag ze ‘m wou en waarom, was ik overtuigd. Mijn nichtje stuurde een paar dagen later foto’s die gemaakt zijn met de 11, en toen was ik verkocht. Ik wilde ook een 11. De iPhone 11 heeft twee camera’s en ik merk zeker wel verschil. Dat is wel fijn voor mijn blog en weekoverzichtjes. Nu kan ik nog niet zo goed overweg met de camera, maar dat komt wel goed. Ik hoop dat mijn foto’s en skills zullen verbeteren door experimenteren met de camera en in allerlei situaties. Maar ik kocht hem natuurlijk niet alleen voor de camera. Voor dat geld kon ik anders wel een normale fotocamera kopen.

De iPhone 11 is ook enkel verkrijgbaar vanaf 64GB. Dat is iets wat sommige mensen niet leuk vinden, maar ik vind het wel handig. Ik had geen andere keuze, maar aan de andere kant is dat wel fijn. Ik zei al eerder dat ik problemen had met geheugenruimte op mijn telefoon. Nu heb ik dat niet en ik denk dat het nog wel een tijd duurt voor ik die hele ruimte vol krijg. Zoveel apps heb ik zelfs niet. Op mijn iPad staan allerlei spelletjes en muziek en foto’s. En zelfs die is nog niet eens over de helft vol. Ik klink wel heel opschepperig nu, maar dat is niet de bedoeling. Ik ben alleen heel blij met mijn aankoop.

Ik wil voor ik dit artikel afsluit een ‘disclaimer’ schrijven. Namelijk dat ik de iPhone 11 helemaal zelf betaald heb en dat ik dat niet doe om nu achteraf op mijn blog op te scheppen. Ik ben er heel blij mee en wilde het delen. En daarnaast, ik zou nooit iets kopen om er achteraf bij iedereen mee te kunnen opscheppen of om er gewoon bij te horen. Ik keek al een tijdje uit naar een nieuwe telefoon en zoals ik al zei, ik ben gewoon blij dat ik hem nu heb 🙂 

Ben jij tevreden over je telefoon?