Mijn eigen weg volgen. Ook op bloggebied

Hoi allemaal! Volwassen worden is een heel ding. Je bent ook niet de enige in je leeftijd die daarmee bezig is. We zijn altijd met een hele groep. Volwassen worden is ook niet makkelijk en de weg ernaartoe is soms heel zwaar. Ook je eigen weg zoeken en volgen, is iets wat moed vereist. Maar het zal je uiteindelijk wel het meest opbrengen. Hoewel de titel vandaag heel zwaar en drastisch klinkt, valt ’t wel mee. Je zal het vanzelf merken als ik mijn punt duidelijk maak.

2019-07-28-03.07.21-1

Ik voel me al mijn hele leven anders. Vaak zag ik dat als iets slechts. Dat ‘buitenbeentje’ zijn of net die persoon zijn die er niet ‘in past’. Maar dat is net een kracht. Het is een kracht om je eigen weg te durven kiezen en pakken. Om te gaan voor de dingen waar jij gelukkig van wordt. Je hoeft helemaal niks in het leven. Ook niet perfect zijn. Het enige wat je ‘moet’ is zorgen dat je leven een fijne tijd is en jij geniet. Op alle gebieden. Het leven is niet altijd leuk en er zullen narigheden op je afkomen. Maar in veel dingen heb je een keuze om je eigen weg te volgen. Ook als jouw pad der leven anders loopt dan dat van anderen. Dat is oke. Jouw pad kan anders zijn, je snelweg zal er misschien met iets meer kronkels uitzien. Oke, ik heb geen idee of die laatste zin klopte.

Blogger zijn is iets wat me bevalt en wat ik het liefst ook zo lang mogelijk blijf doen. Absoluut. Ik was dus niet van plan mijn blog op te doeken. Zeker niet. Maar welk probleem ik wel nog steeds heb, is dat ik mezelf vergelijk met andere bloggers. Waarschijnlijk een zeer algemeen probleem. Op zich is het goed om te vergelijken omdat je zo ook ontdekt wat je zelf wil met je blog. Maar mijn manier van vergelijken is slecht, want ik ondermijn mijn eigen talenten en zie mijn blog als minderwaardig. Omdat hij anders is. Ik wil altijd de meest fantastisch en diepe stukken uitwerken die iedereen inspireren. Maar ik hoor altijd van anderen dat de persoonlijkheid die in mijn blog zit, dat die net mijn blog uniek maakt. Dus waarom zou ik dat veranderen? Ook gewoon maakt deze manier van schrijven me gelukkig. Gewoon losjes schrijven en schrijven wat ik denk. Al hou ik zo nu en dan ook wel van een diepzinnig of zwaarder artikel in de psychologie-stijl. Ik geniet daar ook van. Ik geniet van wat ik doe voor mijn blog. Het probleem is dat ik nogal mijn schrijfstijl onderschat. Ook dat is waarschijnlijk een algemeen probleem. Maar ja, zo is er altijd wel iets denk ik. Ik denk dat dat ook met de jaren wel zal verbeteren.

Op welke manier is jouw weg anders dan die van anderen?